است . ماده تاريخها ، در پايان آثار عجم و شيرازنامه : هنگامى كه فرصت در سال 1313 از تأليف آثار عجم و شيرازنامه فراغت يافت ، چند تن از شاعران شيرازى ، ماده تاريخهايى در اين باره سرودند كه فرصت بعضى از آنها را در آثار عجم آورده است ؛ از آن جمله است قطعه‌اى كه مرحوم ميرزا محمد حسين شعاع شيرازى ( شعاع الملك ) - پسر حاجى ابو الحسن ، مؤلف شكرستان فارس ، تذكرهء شعاعيه و اشعهء شعاعيه - سروده است كه چند بيت از آن ، ذيلا ذكر مىشود : شعاع در : تذكرهء شعاعيه مىنويسد : « . . . تاريخ اتمام تأليف و طبع را من بنده گفته‌ام و در مضمون را به مثقب سخن سفته‌ام . . . « 1 » » و آن شعر چنين است : حبّذا از اين همايون كتب و اين فرخ كتاب * مرحبا ز اين طرفه مضمون و اين كتاب مستطاب لوحش الله گلشن است اين پر ز ريحان و سمن * بارك الله مخزن است اين پر ز لولوى خوشاب بس نكاتش دلفريب است و مضامين جانفزا * بس بيانش دلنشين است و معانى پر ز آب . . . نامش آثار عجم زان شد كه آثار عجم * سر به سر نقش اندر آن گرديده از روى صواب

--> ( 1 ) . تذكرهء شعاعيه ، نسخهء خطى مجموعهء حكمت ، دانشگاه تهران ، ص 513 .